نویسندگان منصف و  مسوول در میان برادران مسلمان ما هستند.

این ها هم از تاریخ اسلام و حقایق اسلام آگاهی دارند و هم از سرنوشت کنونی مسلمانان.

این ها هستند که می توانند مردم خود را از خطراتی واقعی که جهان  اسلام و ایمان اسلام را تهدید می کنند آگاه کنند

این ها هستند که می توانند از نقشه های دشمن و ستون های پنجم آن برای اغفال مردم و تفرقه و زنده کردن کینه های فرقه ای خبر دهند.

این ها هستند که می توانند رسوا کنند. همین عمال داخلی دشمن را که نظایرشان را و خطبه هایشان را دیدیم. این ها وارثان عبدالله ابی ها و کعب الاحبار ها و چهره های نفاق اسلام هستند.

گفتم شاید اسمشان عالم باشد. شاید واعظ و فقیه و مورخ و مفسر باشند ولی صهیونیست هستند. این ها مدعی سنت رسول هستند ولی به سنت شارون دارند عمل می کنند.

همه جا دارند عواطف مسلمانان مخلص را علیه شیعه می شورانند و کسی نمی پرسد چرا؟

آیا شیعه دشمن خطرناک اسلام و مسلمین است؟

چرا پس این ها بین مسلمین بذر کینه و نفاق می پاشند و عداوت ایجاد می کنند؟

من خواسته ام حقیقت را بگویم و می گویم. شیعه دشمن اسلام نیست. شیعه هم دست صهیونیسم نیست- دشمن مسلمین نیست.

این وهابی ها را رهایشان کنید. علمای منصف اهل تسنن- اساتید حقیقی- نویسندگان واقعی- فقهای پاک اهل سنت(که خوشبختانه کم هم نیستند ولی بلندگوها زیاد دستشان نیست) این ها در مورد شیعه این طور قضاوت نمی کنند.

آن نویسندگانی که در روز عید قربان و در غیر آن روز و در موسم حج خطبه می خوانند و فضائح الرافضه را بررسی می کنند

این ها که  فتوا می دهند که ازدواج با زن شیعی حرام است و نماز خواندن پشت شیعه و نماز خواندن بر میت شیعه حرام است... ابن ها که بحث فقهی راه می اندازند و در رادیو و تلویزیون(نظیر المستقله) به حساب خودشان مناظره برگزار می کنند.

همین ها هستند که ما را مخالف قرآن و سنت معرفی می کنند و دشمن همه ی اصحاب و فحاش به ناموس پیغمبر و منکر حج و نماز و توحید می شناسانند٬ علی پرست و امام پرست و قبرپرست و مشرک جلوه می دهند.... و ما هم یک کاری می کنیم که حرفشان تایید شود و یک حرف هایی می زنیم که یعنی « بله- شما راست می گویید»

حالا وظیفه ی متفکرین چیست؟

متفکرین اهل سنت که هم از اسلام خبر دارند و هم از مسلمانان و هم از دنیا٬ باید مردمشان را روشن کنند که فریب این دام ها و سمپاشی ها را نخورند.

این ها باید روشن کنند که به جای دشمنی با دشمن و کینه ی یهود و نصاری که در قلب اسلام رخنه کرده است- با دوست دشمنی و با دشمن دوستی نکنند و شیعیان را در جمع خود راه دهند.

این ها باید حقیقت سنت را به شیعه و حقیقت تشیع را به اهل سنت بشناسانند.

این ها باید به توده ی بی تقصیر مردم که بی غرض هم هستند(در میان اهل تسنن و اصلا در همه جا) بگویند فرق نفاق و خلوص و فرق اسلام و کفر را!

این ها باید بگویند که شیعه دشمن اسلام نیست و نبوده. ایرانی ها رافضی های مجوسی و یهودی نبوده اند.

این ها بگویند که اهل سنت شش تا کتاب صحیح فقهی دارند و هر شش تا را همین ایرانیان مسلمان نوشته اند(صحاح سته)

این ها بگویند که روسای فقه اهل سنت یا ایرانی اند یا شاگرد ایرانیان بوده اند.

این ها حرف هایی است که باید گفته شود و ما هم این را می گوییم